Pasa den ostiralean zendu zen Arantza Aizpurua Zinkunegi zumaiarra. 91 urte zituen hil zenean eta aspalditik Zumaiatik kanpo bizi bazen ere –Araialdean egin zituen azken hamarkadak–, ez zuen inoiz Zumaia ahaztu, eta urrutitik bada ere jarraitzen zuen hemen gertatzen zena. Horren berri eman zuen Imanol Azkuek Zumaia Guka aldizkariak (orduan Baleike) jasotzen zuen Orduan bai atalean.
Gurasoen lan kontuengatik Zumarragan (Gipuzkoa) jao zen 1933an, baina bi urte ondoren Zumaiara itzuli ziren, eta hemen bizi izan zuen 1936ko gerraren eztanda. Kanporatua izateko zorian izan zen haren familia, nahiz eta azkenean Zumaian geratu zen. Ez denbora askorako: gerrak Bilbora (Bizkaia) eraman zuen haien aita, eta haren bidea jarraitu zuen familiak ere. Hogei urte ondoren Pasaiara (Gipuzkoa) joan zen Arantzaren sendia, eta ondoan, Donostiako Herrera auzoan ezarri zen bera. Denda bat zabaldu zuen, eta han hasi zen euskara irakasten, gaueskolatan; horri esker ezagutu zituen euskal kulturan garrantzitsuak izan ziren hainbat lagun: Jose Luis Alvarez Enparantza Txillardegi, Luis [Koldo] Mitxelena, Nemesio Etxaniz, Laborde, Zumalabe, Iñaki Irigarai, Iñaki Beobide zumaiarra…
Donostiatik Bilbora bueltatu ondoren, Aiaraldeko baserri batean ezarri zen, eta han igaro ditu bere azken urteak, Zumaia inoiz ahaztu gabe.
Duela urte batzuk gerran desagertutako anaia Jesusen gorpuzkinak berreskuratzeko lanetan hasi zen. Jakin zuen anaia 17 urte betetzeko zituela hil zela, Tarragonako (Herrialde Katalanak) ospitale militar batean, tifus sukarrak jota. Haren hezurrak, berriz, Vallfogona de Riucorb udalerriko hobi komun batean zeudela ere jakin zuen. 2021eko abenduan omendu zuten Jesus Aizpurua, faxismoak hildako beste zumaiar batzuekin batera, eta haren izena Gernika parkean dagoen oroigarrian dago zintzelatuta. Ekitaldi hartan ere hitz egin zuen Arantza Aizpuruak: "Oroitu behar ditugu halakorik berriz gerta ez dadin, horixe da 90 urteko emakume honen eskakizuna".